İYİ NİYETİN BEDELİ
Bazı insanlar verdiklerinle yetinmez, seni de tüketir. Ne yaparsan yap, yetinmeyi bilmeyen insanlar var. Sen alttan alırsın, onlar daha fazlasını ister. Sen idare etmeye çalışırsın, onlar bunu hak gibi görür.
Tijen EVNER KADINCA
tijenevner@gmail.com -
İYİ NİYETİN BEDELİ
Bazı insanlar verdiklerinle yetinmez, seni de tüketir.
Ne yaparsan yap, yetinmeyi bilmeyen insanlar var. Sen alttan alırsın, onlar daha fazlasını ister. Sen idare etmeye çalışırsın, onlar bunu hak gibi görür.
Ve bir süre sonra sadece seni değil, evinin huzurunu da yormaya başlarlar. Bitmeyen beklentilerle, ima ederek ya da direk isteklerini yaptırmaya çalışan tavırlarla… Ağlanmalar, sızlanmalar, duygu sömürüleri…
İnsan en çok da buna yoruluyor galiba…
Çünkü sırf biri istiyor diye, tavır yapıyor diye, vicdanına dokunuyor diye kendinden ödün veriyorsun. Önce zamanından… Sonra haklarından… Daha sonra da huzurundan…
Kendi içini görmezden geliyorsun. Ama sen sustukça beklentiler büyüyor…
Çünkü bazı insanlar iyi niyeti anlayış olarak değil, sınırsız bir alan gibi görüyor. Sen verdikçe alışıyorlar, sen geri çekilmedikçe sınır bilmiyorlar. Kendi istekleri olsun diye, senin yorgunluğunu görmezden geliyorlar. Kendi rahatları uğruna senin huzurunu hiçe sayabiliyorlar.
Üstelik öyle bir hale geliyor ki her şey, bir yerde ‘hayır’ dediğinde suçlu sen oluyorsun. Tavırlar, imalar, psikolojik baskılar… Sanki yanlış olan senmişsin gibi hissettiren davranışlar… İşin en acı tarafı da, senin ne hissettiğinin hiç düşünülmemesi, duygularının hiç önemsenmemesi… Sen yorulmuşsun, bunalmışsın, kırılmışsın… Umurları bile olmuyor. Sadece kendi çıkarları, kendi istekleri, kendi rahatları…
Oysa insan sadece kendi huzurunu korumaya çalışıyor. Sürekli alttan alarak… Sürekli kendinden vererek… Sürekli birilerini memnun etmeye çalışarak… Kendi huzurunu koruyamazsın.
Kimse için kendi huzurundan, kendi emeğinden, kendi haklarından kısacası kendi hayatından vazgeçmek zorunda değilsin. Sen kendini korumazsan, birileri bunu hep kullanmaya devam edecek…
O yüzden bazen durmak, sınır koymak ve ‘ben de varım’ diyebilmek gerekiyor.
Çünkü bazı insanlar senin iyi niyetine değil, ne kadar dayanacağına bakıyor. Bitmeyen istekleriyle, hırslarıyla, çıkarcılıklarıyla, bencillikleriyle, psikolojik baskılarıyla…
