BANA ESKİ GÜNLER LAZIM…

Ama şimdiki aklımla…

Neyse, Ramazan derken bayramı da bitirdik. Ama insanın içindeki duygular öyle hemen geçmiyor, geçemiyor. Bir telaşla hazırlandık bayrama…

Bir ay Ramazan’dan sonra temizliği, alışverişi derken bayram da bitti. Ama geride bir şey kaldı. Adını tam koyamadığım bir eksiklik, bir özlem…

Bir önceki yazımda da söylediğim gibi, bayram insana en çok geçmişi hatırlatıyor. Eski bayramları, eski evimizi, annemin koşuşturmalarını, hiç susmayan kapı zilimizi…

Ve de daha az sorgulayan, daha çabuk sevinen, daha kolay kabullenen halimi…

Ve içimden geçen, aklımdan çıkmayan o tanıdık cümle: Bana eski günler lazım ama şimdiki aklımla!..

İnsan geçmişe dalınca; daha az düşündüğü, daha çok hissettiği zamanları özlüyor. Bir söyleyip üç güldüğü zamanları. Her şeyin sade ve daha kolay göründüğü günleri…

Çünkü artık daha iyi biliyor. Kime nasıl davranılması gerektiğini, neyin gerçekten önemli olduğunu, neyin sadece anlık bir mesele olduğunu…

Eskiden kırıldığımız şeylere şimdi gülümseyebiliyoruz. Eskiden sustuğumuz yerde şimdi konuşabiliyoruz. Eskiden tutunduğumuz şeyleri şimdi daha kolay bırakabiliyoruz…

Şimdi eskilere dalınca, bazı şeyleri çok daha net görüyorum. O zamanlarda da kıymet bilen biriydim, şimdi de. Ama insan, kıymetini bildiği şeylerin bir gün sadece hatıra olabileceğini pek düşünmüyor. Her şey sanki hep oradaymış gibi geliyor, hiç değişmeyecekmiş gibi…

Zaman geçtikçe bazı şeylerin değeri eksildiği için değil, uzaklaştığı için daha çok hissediliyor. Eskiden de kıymetliydi. Ama şimdi daha derinden hissediliyor.

Şimdi bazı şeylere daha farklı bakıyorum. Bakışım daha net.

Neyin ne olduğunu daha iyi görüyorum…

Neyi tutmam, neyi bırakmam gerektiğini daha iyi biliyorum. Neye takılmamam gerektiğini, neyi daha çok sahiplenmem gerektiğini daha net görüyorum…  

İşte hayatın en gerçek tarafı da burada…

Zaman geri gelmiyor. Ne o günler geri geliyor, ne de insan o günlerdeki haliyle kalıyor. Eski günlerde de şimdiki akıl olmuyor. O yüzden geçmişe çok takılmadan, bugünün kıymetini onu yaşarken hissedelim…