Hayatındaki Maskeler
Gerçekten Kim Oluyorsun? Sabah evden çıkarken görünmez bir maske takıyor olabilir misin? Bir yüz ifadesi… Bir tonlama… Bir duruş…
Şenay Gültan Seyrekoğlu
senaygultan@gmail.com -
TAN ZAMANI
Şenay Gültan Seyrekoğlu Wellness Coach (Sosyolog/ Yaşam Koçu)
Hayatındaki Maskeler
Gerçekten Kim Oluyorsun?
Sabah evden çıkarken görünmez bir maske takıyor olabilir misin? Bir yüz ifadesi… Bir tonlama… Bir duruş…
Belki farkında bile olmadan, gün içinde farklı ortamlara girerken kendini değiştiriyorsun. İş yerinde daha kontrollü… Ailenin yanında daha uyumlu…
Arkadaşlarınla daha rahat… Ve bunların hepsi o kadar doğal geliyor ki, çoğu zaman durup şunu sormuyorsun: “Ben şu an gerçekten kimim?”
Hepimiz hayatın içinde farklı roller alırız. Bu kaçınılmazdır. Ancak bazen bu rollerle o kadar özdeşleşiriz ki, gerçek benliğimiz ile oynadığımız roller arasındaki sınır silikleşir. Güçlü olan gerçekten sen misin?.. Yoksa güçlü görünmeye çalışan biri mi? Hep anlayışlı olan… Gerçekten böyle hissettiğin için mi? Yoksa kırılmamak için mi? Hiç “hayır” demek isteyip “evet” dediğin oldu mu? Ya da sadece uyum sağlamak için duygularını bastırdığın?
İşte tam o anlarda, farkında olmadan bir maske devreye girer. Aslında bu maskeler kötü değildir. Aksine, bir zamanlar seni korumak için oluşmuştur.
Belki çocukken kabul görmek için… Belki sevilmek için… Belki dışlanmamak için… Bir yerde öğrenmişsindir: “Böyle olursam kabul edilirim.”
Ve zamanla, kendin olmak yerine kabul gören versiyonunu taşımaya başlarsın. Ama bunun bir bedeli vardır. İnsan, gerçek benliği yerine başka bir kimlikle yaşamaya çalıştıkça yorulur. Bu yorgunluk bazen motivasyonsuzluk olarak çıkar…
Bazen içsel bir sıkışmışlık… Bazen de açıklayamadığın bir eksiklik hissi… Çünkü içindeki gerçek benlik, görülmek ister. Bastırıldıkça değil… İfade edildikçe hafifler.
Ve çoğu zaman en büyük korku şudur: “Ya kendim olursam ve sevilmezsem?” Oysa gerçek şudur: İnsan, en çok kendisi olduğunda bağ kurar. Çünkü sahici olan bağ kurar. Rol yapan değil. Kendin olmak, mükemmel olmak değildir. Dürüst olmaktır…
Ve dönüşüm büyük adımlarla değil… Küçük farkındalıklarla başlar. Belki bugün… Bir cümlede daha gerçek olarak… Belki bir “hayır” diyerek… Belki de duygularını bastırmayarak… Maskeni biraz aralayabilirsin. Bu hafta kendine şu soruyu sor: “Ben en çok hangi ortamlarda kendim gibi davranamıyorum?” Küçük bir pratik: Gün içinde bir an seç… Ve kendine şu soruyu sor: “Şu an gerçekten ne hissediyorum?”
Cevabı değiştirmek zorunda değilsin. Sadece fark et. Çünkü farkındalık, değişimin ilk adımıdır.
Ve belki de şimdi…
Tam zamanı.
Tan Zamanı
