BİR KAHVE MOLASI
Bazen insanın gün içinde öyle bir anı oluyor ki, canı hiçbir şey yapmak istemiyor. Sonra hiç beklemediğin bir anda gelen küçücük bir teklif bile, bütün havanı değiştirebiliyor. ‘Bir kahve içelim mi?’ Sadece bu kadar!
Tijen EVNER KADINCA
tijenevner@gmail.com -
BİR KAHVE MOLASI
Bazen insanın gün içinde öyle bir anı oluyor ki, canı hiçbir şey yapmak istemiyor. Sonra hiç beklemediğin bir anda gelen küçücük bir teklif bile, bütün havanı değiştirebiliyor. ‘Bir kahve içelim mi?’ Sadece bu kadar! Biraz oturmak, ortam değiştirmek, iki laf etmek, gülmek…
Geçen gün, tam da böyle bir anımda, işlerin arasında biraz bunalmışken, arkadaşımın arayıp, ‘Bir kahve içelim mi?’ demesi bütün havamı değiştirdi. ‘İçelim’ dedim. ‘Yemeğim de var zaten, hiç sorun olmaz.’ Aslında ortada planlanmış bir şey yoktu. Ama o sıkışmışlığın içinde gelen kahve teklifi, bütün havamı değiştirdi. Birkaç saat oturmak, muhabbet etmek, biraz gülmek… Aslında yaptığımız çok büyük bir şey değil ama insanın üzerinde ki ağırlığı alıp götürüyor.
Bir kahve, çokça muhabbet…
İşte bazen insanın ihtiyacı olan da bu kadar basit bir şey oluyor. Bir arkadaşınla oturmak, anlatmak, dinlemek, gülmek…
Aslında insanın havasını, moralini yükseltmek için, çok büyük değişikliklere, planlanmış programlara falan ihtiyacı yok. Biraz durmak, biraz kendine gelmek için küçük molalar da yetiyor. ‘Kahve bahane, muhabbet şahane’ demişler. Galiba gerçekten de öyle.
İlla ki bir yerlere gitmek, tatil yapmak, birkaç gün uzaklaşmak, uzun uzun dinlenmek zorunda değiliz. Bir kahve de yetiyor motive olmak için. Kısa bir sohbet, sevdiğin biriyle geçirilen bir iki saat de yetiyor kafa dağıtmak için.
Kahve bitiyor, sohbet bitiyor ve biz yine işimizin başına dönüyoruz. Ama günün geri kalanı daha kolay ve hafif geçiyor.
Bazen insanın kendini iyi hissetmesi, biraz nefes alması için çok fazla bir şey gerekmiyor. Güzel bir sohbet, iyi gelen insanlar ve biraz zaman yetiyor.
Tabi bir fincan kahve eşliğinde…
